Przyśpiewka radykalna na zesłanie Ducha Świętego

Dobry Panie Jezu Chryste
moje życie nie jest czyste
bo cokolwiek w życiu robię 
myślę zawsze wciąż o sobie


Za przysługi chcę odpłaty
i zarobić pragnę na tym
Nawet kiedy wznoszę modły
w głębi duszy jestem podły


Niech mnie Ojciec z Synem strzeże
niech ratują mnie papieże
Niech mnie Duch przez łeb raz walnie
Zrób coś ze mną radykalnie

Mój Tytanik

1.

Na pokład wiedzie bardzo wąski, stromy trap

Niczym pułapka, linia długich chudych łap

Jak się podniesie, koniec kropka lecę w dół

Nikt nie wyciągnie mnie, na zawsze utknę tu

ref.:

Mam już dość

A mój Tytanik płynie wciąż

Pojutrze będzie czwarty rok 

Lodowej góry nie ma, łajba sama nie tonie

2.

Jedzenie dają monotonne tłuste mdłe

Codziennie buja więc się zwykle czuję źle

Wieczorem praca za to nuda w ciągu dnia

Co raz to burze, flauta, sztormy albo mgła

Adonis, piękny Adonis

twarz skłonił nad lustrem toni

i ruchem wrażliwych dłoni

przed sobą sam się zasłonił

Ostatniej deski się chwyta

Już tonie cały w zaszczytach

jest bogiem w baśniach i mitach

ubóstwia go Afrodyta

Rzuciła na niego czary

ofiarą staje się wiary

Już niosą złoto i dary

bo miłość żąda ofiary

A w darach śmierć się zawiera

Zazdrosna nadchodzi Hera

Uciekaj, bo w niebie teraz

Zbyt wielu bogów umiera

                                   

Samo się nic

Chodźcie zagrajmy
i zaśpiewajmy
przecież to nasza robota
wejdźmy na scenę
za niską cenę
zanim nam przejdzie ochota!
A jeśli sceny
nie odnajdziemy
wiele jest miejsc w naszym mieście
cień można znaleźć
nawet w upale
grajmy już, grajmy nareszcie!

ref.:
Samo się nic nie dzieje
tak łatwo nie jest
nie zagrasz – dorobisz się strat
Samo się nic nie zdarza
nie skapnie gaża
nie śpiewasz – zagłuszy cię świat

Nikt za to granie
nic nie dostanie
odnotujemy deficyt
ale przynajmniej
będzie nam fajnie
śpiewać i grać na ulicy
Niech się przechodnie
czują swobodnie
niech tworzy się atmosfera
niech rośnie co dzień
dusza w narodzie
niech żyje i nie umiera!